| |
 | Dinsdagavondfilm ‘It was just an accident’ (Jafar Panahi) 4**** UGC Antwerpen | DI 07/10/25 |
|
| Omschrijving : |  Schuilt in een slachtoffer ook een beul? Gouden Palm-winnaar ‘It was just an accident’ is wraakverhaal en moreel vraagstuk tegelijk
In hoeverre is vergelding verdedigbaar? Iraans regisseur Jafar Panahi vraagt het zich af in ‘It was just an accident’, waarin enkele voormalige politieke gevangenen hun folteraar denken te herkennen.
Ruben Aerts in De Standaard van 30/09/25
Tot ver buiten Iran is Jafar Panahi, bekend van Taxi Teheran en No bears, een naam die staat voor verzet en radicale moed. Het regime in zijn land lust zijn kritische films niet. De Iraanse regisseur kreeg jaren geleden al een verbod opgelegd om nog te draaien en belandde meermaals achter de tralies omdat hij clandestien toch doorgaat. Of omdat hij protesteert wanneer een collega-filmmaker als Mohammad Rasoulof en andere Iraanse tegenstemmen worden vastgezet als ze hun nek uitsteken.
Maar zo blijft dat regime hem ook inspiratie geven voor elke volgende film. In It was just an accident geloven enkele voormalige politieke gevangenen hun folteraar te herkennen. Al zijn ze niet helemaal zeker: ze waren geblinddoekt toen ze gemarteld werden.
It was just an accident, in Cannes bekroond met de Gouden Palm, is een wraakverhaal dat bij vlagen donker-komisch en haast absurd is, maar dat nooit de diepe tragiek van dit morele vraagstuk uit het oog verliest: kun je je wel wreken op diegene die je zo heeft aangepakt, zonder zelf even meedogenloos in wreedheid te vervallen? En als je daar geen enkele moeite mee hebt, wat zegt dat dan over jou?
Gezinsplaatje
In de eerste minuten schetst de regisseur nog een liefdevol plaatje. Een peuter, zingend op de achterbank, haar vader aan het stuur, moeder hoogzwanger op de passagiersstoel. Maar het is donker buiten en de weg is niet verlicht. De man rijdt een loslopende hond aan. “Het is maar een ongeval”, sust de moeder het meisje. Even verderop valt de auto toch in panne en in de hangar waar ze die weer aan de praat brengen, wisselt de film van perspectief. Vahid, die in die hangar werkt, herkent in de vader een sadistische bewaker uit zijn tijd achter de tralies. Of toch in diens tred en het piepen van zijn kunstbeen.
Daags nadien komt Vahid de man opnieuw tegen. Hij ziet zijn kans om hem te overmeesteren en mee te nemen in de laadruimte van zijn bestelwagen. Maar om zeker te zijn dat het om die wreedaard gaat, trekt hij enkele andere politieke gevangenen aan de mouw, bij wijze van second opinion. Of zij evengoed in hem ‘de mankepoot’ herkennen, zoals hij soms werd genoemd?
Met z’n vijven zijn ze verdeeld over wat ze moeten aanvangen met de man die misschien diegene is die hen voor het leven heeft getekend. Vahid wil niets liever dan hem levend begraven. “Wij zijn geen moordenaars, wij zijn niet zoals zij”, schreeuwt een ander.
Panahi overgiet het dilemma met luchtige elementen: van oeverloos gekibbel en een lege benzinetank op het foute moment tot corruptie die simpelweg geen maat kent. In die mate dat het allemaal iets bitter-komisch kan krijgen. Hij onderzoekt menselijkheid in al zijn complexiteit. Hij rekt woordenwisselingen op tot het groteske, suggereert het monsterlijke in de gewone mens.
Inspiratie voor de film vond de regisseur in zijn eerste keer achter de tralies, toen hij zelf geblinddoekt werd ondervraagd, soms tot acht uur lang, terwijl hij fantaseerde over het leven dat bij die stem hoorde. In gesprekken met andere gevangenen leerde Panahi hoe verschillend zo’n tijd je kan tekenen.
It was just an accident is meer dan een zoektocht naar de wil om te vergeven. De regisseur laat zien dat een sadist tegelijk een alledaagse vader kan zijn, dat een slachtoffer ook een beul kan schuilen. Het is niet je lot dat je morele kompas bepaalt, dat heb je ten allen tijde zelf in handen.
Van Jafar Panahi en met Vahid Mobasseri, Mariam Afshari, Ebrahim Azizi
Duur:106 min.
|
| Bijdrage : | op vertoon van je geldige Oeverlidkaart koop je van de verantwoordelijke een filmticketje dat € 9 kost i.p.v. het standaardtarief van € 14,90.
Na de film gaan we samen nog iets drinken in de buurt. |
| Afspraakuur : | 19u10 |
| Afspraakplaats : | UGC, Van Ertbornstraat 17, Antwerpen. Rechts van de kassa's!
|
| Wegwijzer : | Door het feit dat UGC gelegen is aan de Van Ertbornstraat 17, een zijstraat van De Keyserlei, is het zeer vlot bereikbaar met het openbaar vervoer (trein, tram, bus). Met je filmticket kan je ook goedkoper parkeren in de ondergrondse, bewaakte parking De Keyser aan de Van Ertbornstraat (net naast de inkom van de UGC. Slechts € 3 voor 3 uren!)! Valideer je parkingticket op de verdieping. |
| Aanvangsuur : | 19u30 |
| Info : | Luc F - 0484 98 38 37 |
| of : | Ben VdP - 0470 90 24 73 |
| Wegwijzer : | UGC Cinema, Antwerpen |
|
 |
vorige
print
